empty
2วันแล้วกับความว่างเปล่า ไม่มีข้อความของเธอมาในmail boxของเราเลย.......
ยังไงลึกๆเราก็จะรอต่อไป แล้วก็หวังไว้ลึกๆว่าสักวันแค่สักวัน เธอจะพิมคำคำนั้นมา
แต่ถ้าสิ่งนั้นมันยิ่งทำให้เธอไกลห่างเราออกไป "เราขอโทษ"
อย่าไปใส่ใจมันเลย แค่คำบอกเล่าของเรื่องราวที่ผ่านมา มันคงไม่สำคัญ ไม่เลย...เท่านี้เราก้อรู้สึกอะไรได้
เธออาจจะลืม อาจจะคิดว่าช่างมันเหอะไม่ได้สำคัญ แต่เราก้อใส่ใจกับคำพูดเล็กๆน้อยที่เธอพูดออกมา
ทำไมไม่ทำอย่างที่พูด???
ทุกครั้งที่เปิดmailเราจะตื่นเต้นทุกครั้ง แล้วก้อคอยลุ้นว่าจะได้mailจากเธอมั๊ย เธอจะส่งมารึป่าว
แต่2วันแล้ว เราพบแต่ความว่างเปล่า......จาก2เปน3 จาก3เปน4 เวลามันเดินเร็วนะ
หลายๆวันเราคงชิน อาจจะชินจนไม่รู้สึกว่าเปิดมาไม่เจอmailเธอก็ไม่เป็นไร และวันนั้นคงเป็นวันที่เราลืมเธอได้
โอ๊ยยยย อึดอัด อย่าเป็นแบบนี้ได้ป่าว เรานอยด์นะ มากกกกกกกกก ด้วย -*-
(แค่เธอบอกว่าจะโทรมา เราบ้าไปแล้ว) แล้วนี่อะไร.................
เราไม่ชอบเลยเงียบหายไปแบบนี้อ่ะ
คิดอีกอย่าง
ช่างเหอะ...เรามันไม่สำคัญ ไม่เลยสักนิด
จากนี้
คงแค่เหงา แต่คงไม่ตาย......
เท่านี้แหละอยากจะบอก อบากจะเขียนระบายความรู้สึกออกมา ในตอนนี้ที่เป็นอยู่
ถ้าหากเรากำลังเข้าใจเธอผิด ก้อได้โปรดแสดงให้เรารู้สักที
ความเงียบ ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น

เป็นกำลังใจให้คะ